Ontheemding: waarom je niet echt kunt aankomen als je nooit echt bent vertrokken
Als nakomeling van migranten ken ik het gevoel: nooit helemaal ergens bij horen. Niet omdat je bent vertrokken, maar omdat iemand vóór jou dat deed. Ontheemding treft generaties. En het laat sporen na die je pas ziet als je weet waar je moet kijken. Wat als landen op je nieuwe plek mogelijk is?
Lees verder
Waarom jouw groei van hoog naar laag gaat
Iedere zaterdag worden mijn zoon en ik afgemat tijdens Kung fu. Maar we vertrekken altijd met goede energie. Want om te groeien heb je de mindset van een leerling nodig. Dat is lastig als je betaald wordt om het beter te weten. Respect voor de meester bleek wezenlijk in Kyoto. Net zoals de juiste ordening in elk systeem bepaalt of waarde kan stromen. Misschien is kunnen volgen wel een onmisbare eigenschap voor de beste leider.
Lees verder
Wat er gebeurt als je stopt met nadenken (en begint met kijken)
Drie cirkels in de sneeuw: Blijven. Vertrekken. Aankomen. Ik wilde naar Vertrekken, maar werd naar Blijven getrokken. Toen ik eindelijk de stap kon zetten, brak ik. Het verdriet kwam in golven. Maar ook ontspanning. Ruimte. Adem. Pas toen het verdriet genomen was, kon ik gaan. Dit is wat systemisch werk doet: het maakt zichtbaar wat denken nooit bereikt. En pas als je het ziet, kun je bewegen. Niet vanuit strijd, maar vanuit ruimte. Niet vanuit dwang, maar vanuit flow. Wat zie jij niet?
Lees verder
Waarom dat conflict met je ouders blijft terugkomen (en wat er écht speelt onder de oppervlakte)
Eén telefoontje met je moeder en daar is het weer - die irritatie, dat vastzittende gevoel. Je hebt het geprobeerd: grenzen gesteld, uitgelegd, "volwassen" gebleven. Maar het patroon blijft terugkomen. Dat komt omdat wat je probeert op te lossen niet de oorzaak is. Het conflict is een symptoom van iets onzichtbaars in je familiesysteem. Iets wat uitgesloten is, niet erkend wordt, onder de oppervlakte speelt. Wat als je begint te kijken naar wat onder het conflict ligt?
Lees verder
De last die ouder is dan jij: Wat draag je onbewust mee naar de top?
Je hebt de zaken op orde. Succesvol, gestructureerd, professioneel. En toch voel je een zwaarte die je rationeel niet kunt verklaren. Een onzichtbare rugzak die je schouders naar beneden trekt. Tijdens een winterse tocht over een Japanse pelgrimsroute besefte ik: de pijn die ik voelde was ouder dan ikzelf. De vraag die tussen de besneeuwde cederbomen naar boven kwam, is de vraag die ik vandaag aan jou stel: Wat draag jij met je mee dat eigenlijk niet van jou is?
Lees verder