Wat er gebeurt als je stopt met nadenken (en begint met kijken)
Vorige week vrijdag liep ik samen met een aantal deelnemers aan de ondernemersintensive van Léon Kempees door de besneeuwde bossen van de Sallandse Heuvelrug. Het was koud. Het was stil. En voor het eerst in maanden voelde ik dat ik niet hoefde te rennen.
We stopten bij drie plekken in de sneeuw. Drie cirkels, omlijnd in het wit: Blijven. Vertrekken. Aankomen.
Ik werd naar Blijven getrokken, al wilde ik naar Vertrekken. Toen ik eindelijk de eerste stap kon zetten, brak ik. Ik ging neer op één knie. Het verdriet kwam in golven op. Maar er kwam ook ontspanning. Ik kreeg ruimte in mijn lijf. Ik kon weer ademen. Pas toen het verdriet genomen was, kon ik gaan.
Naar Aankomen. Naar het deel van mijzelf dat ik al jaren had uitgesloten.
Wat je niet ziet, kun je niet veranderen
Dit is de essentie van systemisch werken: door te vertragen in verbinding worden dingen zichtbaar die denken nooit bereikt.
Je kent het wel. Je hebt erover nagedacht. Je hebt het geanalyseerd. Je hebt geprobeerd het op te lossen met je hoofd. En toch blijf je in hetzelfde patroon vastzitten.
Want sommige dingen kun je niet bedenken. Die moet je voelen. Die moet je zien. Fysiek. Letterlijk. In de ruimte voor je.
Pas als je het ziet - als je voelt waar de loyaliteit trekt, waar het schuldgevoel zit, waar je jezelf klein maakt - pas dan kun je bewegen.
Waarom dit er zo toe doet
Het hardste werken lost niet altijd het echte probleem op.
Je kunt strategie na strategie implementeren. Je kunt harder pushen. Je kunt meer analyseren. Maar als je niet ziet wat er werkelijk speelt - in je systeem, in je patronen, in de loyaliteiten die je vasthoudt - dan blijf je vechten tegen symptomen.
En ondertussen betaal je de prijs: uitputting, frustratie, het gevoel dat je rent maar nergens komt.
Want je vecht niet tegen externe omstandigheden. Je vecht tegen iets onzichtbaars. Iets wat je meedraagt zonder het te weten. Een deel van jezelf dat uitgesloten is. Een loyaliteit aan een oud systeem. Een positie die niet meer klopt.
Wat je niet ziet, kun je niet veranderen.
Wat nu mogelijk wordt
Als je stopt met nadenken en begint met voelen, als je het onzichtbare zichtbaar maakt, gebeurt er iets bijzonders:
Het komt tot rust.
Niet omdat je het hebt opgelost. Maar omdat je het eindelijk hebt gezien. Omdat je het zijn plek hebt gegeven. Omdat je het hebt geïntegreerd in plaats van uitgesloten.
En van daaruit - van daar uit kun je bewegen. Niet vanuit strijd, maar vanuit ruimte. Niet vanuit dwang, maar vanuit flow.
Dat is wat systemisch werk doet. Het maakt zichtbaar wat er werkelijk speelt. En het geeft je de vrijheid om je positie te veranderen.
Wil je zien wat er werkelijk speelt in jouw situatie?
Boek een gratis kennismakingsgesprek. 30 minuten waarin we verkennen waar je vastloopt en wat er nodig is om door te bewegen. Geen verplichtingen. Alleen helderheid.
Neem contact op voor een kennismaking.
Vrijblijvend je vraag stellen via WhatsApp? Dat kan ook: klik hier 💬.
Af en toe een update ontvangen met mijn nieuwste blog of wanneer Vallei Praktijk voor Systemisch Bewustzijn een opstelling dag organiseert? Schrijf je dan hier in (onderaan homepage)