Drie cirkels in de sneeuw: Blijven. Vertrekken. Aankomen. Ik wilde naar Vertrekken, maar werd naar Blijven getrokken. Toen ik eindelijk de stap kon zetten, brak ik. Het verdriet kwam in golven. Maar ook ontspanning. Ruimte. Adem. Pas toen het verdriet genomen was, kon ik gaan. Dit is wat systemisch werk doet: het maakt zichtbaar wat denken nooit bereikt. En pas als je het ziet, kun je bewegen. Niet vanuit strijd, maar vanuit ruimte. Niet vanuit dwang, maar vanuit flow. Wat zie jij niet?
Lees verder
Eén telefoontje met je moeder en daar is het weer - die irritatie, dat vastzittende gevoel. Je hebt het geprobeerd: grenzen gesteld, uitgelegd, "volwassen" gebleven. Maar het patroon blijft terugkomen. Dat komt omdat wat je probeert op te lossen niet de oorzaak is. Het conflict is een symptoom van iets onzichtbaars in je familiesysteem. Iets wat uitgesloten is, niet erkend wordt, onder de oppervlakte speelt. Wat als je begint te kijken naar wat onder het conflict ligt?
Lees verder
Je hebt de zaken op orde. Succesvol, gestructureerd, professioneel. En toch voel je een zwaarte die je rationeel niet kunt verklaren. Een onzichtbare rugzak die je schouders naar beneden trekt. Tijdens een winterse tocht over een Japanse pelgrimsroute besefte ik: de pijn die ik voelde was ouder dan ikzelf. De vraag die tussen de besneeuwde cederbomen naar boven kwam, is de vraag die ik vandaag aan jou stel: Wat draag jij met je mee dat eigenlijk niet van jou is?
Lees verder
Je bent gescheiden. Papieren getekend, huis verdeeld, misschien al een tijdje geleden. Maar waarom voelt het alsof je nog steeds niet los bent? Waarom schiet je in de weerstand bij een appje van je ex? Waarom word je nog boos als je die naam hoort? De juridische scheiding is achter de rug, maar het échte scheiden begint vaak pas daarna. En daar zit het probleem: niemand heeft je geleerd hoe je dat doet. Leer de 4 systemische principes die je écht vrijmaken: erkenning, binding, ordening en balans.
Lees verder
Je dacht dat het aan je vorige baas lag. Dus je nam ontslag. Nieuwe baan, nieuwe kansen, frisse start. En na drie maanden zit je weer in dezelfde spanning. Andere gezichten. Hetzelfde gevoel. Misschien ligt het niet aan wie je baas is. Misschien ligt het aan een script dat jij draait zonder het te weten. Een script dat je niet hebt geschreven, maar wel hebt geleerd. Vroeg. Thuis. En wat je niet kunt zien, blijft je sturen. Van baan naar baan naar baan.
Lees verder
Je functioneert goed. Misschien zelfs uitstekend. En toch voelt het niet meer. Die maandagmorgen is zwaarder dan het zou moeten zijn. 's Avonds vraag je je af: "Is dit het nou?" Het probleem is niet je baan. Het probleem is dat je nog steeds rondloopt in de comfortzone van wie je tien jaar geleden was. En hier is wat niemand je vertelt: het antwoord zit niet in blijven of gaan. Het zit in wat je niet kunt zien. Want wat onzichtbaar blijft, blijft je sturen.
Lees verder
De persoon waar ik het meest oneerlijk tegen was dit jaar? Mezelf. Over de waarheid die vrij maakt op de drempel van een nieuw jaar.
Lees verder
Erkennen wat er is - zonder oordeel - creëert ruimte voor echte verandering. Zelfkritiek houdt vast, erkenning maakt los. Een essentiële stap naar je beste versie.
Lees verder
Elk jaar hetzelfde conflict bij het kerstdiner? Die loopbaankeuze die je maar uitstelt? Tussen kerst en oud en nieuw worden patronen zichtbaar die het hele jaar door blijven terugkeren. Goede voornemens zijn mooi, maar systemisch werk laat je zien wat die patronen in stand houdt - en hoe je ze eindelijk kunt doorbreken. Dit jaar anders beginnen? Begin met anders kijken.
Lees verder