Soms moet je ver reizen om te zien wat dichtbij ligt. Deze videoserie neemt je mee naar Japan – niet als toerist, maar als iemand die begrijpt dat onze grootste uitdagingen vaak wortelen in wat we niet zien.
Van de stille precisie van Japanse tuinen tot de rauwe intensiteit van lokale festivals: elke ervaring werpt licht op patronen die we allemaal kennen. Hoe bewaar je balans in een wereld die doorraast? Wat gebeurt er als je je authentiek toont in een cultuur van maskers? En hoe draag je erfenissen die je nooit zelf hebt gekozen?
Als kleinkind van iemand die Japanse kampen overleefde, was deze reis persoonlijk én confronterend. Maar juist in die spanning – tussen afstoten en aantrekken, tussen toen en nu – werd zichtbaar hoe familiegeschiedenis onze keuzes stuurt op manieren die we zelf niet altijd zien.
Deze video's zijn bedoeld voor iedereen die vastloopt in herhalende patronen. Die weet dat het antwoord dieper ligt dan nog een strategie of nog meer wilskracht. Die klaar is om te zien wat altijd al aanwezig was.
Kijk, herken, en laat verschuiven wat verschuiven mag.
Loop met me mee langs de Choichimichi Trail, 24 kilometer bergop naar de top van de heilige berg Koya. Onderweg onderzoek ik mijn eigen patronen en overtuigingen als tweede generatie Indo en hoe die mij tot op de dag van vandaag beïnvloeden. Over de kunst van het loslaten van wat niet meer dient: Danshari.
Alles verandert voortdurend. Tussen 200.000 graven op Koyasan leerde ik dat weerstand tegen verandering energie kost die je elders nodig hebt. Vergankelijkheid als bondgenoot. Over mediteren met monniken en verblijven in een tempel op een heilige berg.
Hoe integreer je uitersten in plaats van ze tegen elkaar uit te spelen? In Okayama zag ik hoe kracht en verfijning elkaar versterken wanneer je ze als complementair beschouwt. Een wandeling door een van de beroemdste tuinen van Japan en het bezoek aan een van de mooiste kastelen die het land te bieden heeft.
Tijdens de theeceremonie in Kanazawa ervoer ik hoe bewuste aanwezigheid in het nu de kwaliteit van elk contact fundamenteel verandert. Systemisch gezien: qualiteit boven kwantiteit. Ook hier bezocht ik een van de 3 beroemdste tuinen van Japan, dat terwijl ik er was veranderde in een sprookjesachtig wintertafereel.
In Nagano ontdekte ik dat bewustzijn van eindigheid het heden waardevoller maakt, en dat stilte en ruimte essentieel zijn voor systemische verandering. Minder is meer. Ook bezocht ik het beroemde Hokusai museum in Obuse.
Op de Nakasendo trail door de Kiso Vallei leerde ik dat het pad zelf het doel is. Authentiek zijn betekent trouw blijven aan je eigen weg, niet aan verwachtingen van het systeem. Prachtige beelden van een schilderachtig dorpje in de Kiso vallei.
In Kyoto leerde ik katana hanteren onder een meester. Discipline en vorm creëren paradoxaal genoeg ruimte voor echte vrijheid. De structuur dient de ontwikkeling. De afsluiting van een bijzondere maand in Japan. Leren dat leren soms niet kan zonder leerling te worden onder een goede meester.