Ze zit uitgeput tegenover me. Jaren van geven aan kinderen, team, partner. Maar waarom voelt het alsof ze zichzelf leeggeeft? In een opstelling ontdekt ze het patroon dat niemand haar leerde zien: geven vanuit leegte in plaats van overvloed. Het moment dat ze dit doorbreekt, verandert alles. Wat als jij ook kunt delen vanuit een bron die nooit opraakt?